
اقتصاد شهری و تحلیل پدیده «مسکن»
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی انجمن علمی اقتصاد شهری ایران، علی قادری؛ مترجم کتاب «مباحثی در اقتصاد شهری» اثر آرتور او سالیوان، در سلسه یادداشتهایی، به بررسی مهمترین مقولات مطرح در اقتصاد شهری پرداخته است. در قسمت نخست از این سلسله یادداشتها که چندی پیش منتشر شد، علی قادری، موضوع چیستی اقتصاد شهری و ابعاد آن را مورد بررسی قرار داده بود و در این یادداشت، مسأله مسکن در اقتصاد شهری، مورد کنکاش قرار گرفته است. متن این یادداشت را در ذیل با هم مرور میکنیم:
مسکن شهری در هر اقتصادی، یکی از اصول اساسی رشد و توسعه شهری است. مسکن از آنجا که سهم به نسبت بالایی از هزینههای خانوار را به خود اختصاص میدهد، بر تصمیمات خانوارها در هزینهکرد در سایر مقولههای رقیب همچون: خوراک، پوشاک، تفریحات، حمل و نقل و غیره، به میزان بسیار زیادتری نسبت به سایر موارد تأثیرگذار است. درآمد خانوار و نوع کمکی که دولت به شکل تسهیلات در تهیه مسکن اقشار مختلف میکند، بهطور غیرمستقیم، بر رشد و توسعه شهری تأثیرگذار است. خانواری که این نیاز اساسی را به شکل مناسبی برطرف کرده باشد، به دیگر نیازهای مترقیتر خود در شهر میپردازد و تقاضا برای کالاها و خدمات پیشرفتهای همچون: تئاتر، هنر و تفریحات و در نتیجه، توسعه و تنوع اشتغال را موجب میگردد.
از طرفی دیگر اقتصاد شهری، مسکن را دارای سه خصیصه متمایز از دیگر محصولات میداند؛ یعنی مسکن از نظر اندازه، سن، کیفیت، امکانات و...، نسبت به دیگر کالاها، متمایز و ناهمگن است، مسکن بادوامتر از سایر محصولات است و زوال آن را در طول زمان برحسب شیوه نگهداری مورد بررسی قرار میدهد و نیز نقل مکان از یک خانه به خانه دیگر را هزینهبر میداند و واکنشهای درآمدی و ترجیحاتی خانوارها را در این خصوص مطالعه میکند. با توجه به این سه اصل، اقتصاد شهری، چگونگی انتخاب مسکن توسط اقشار مختلف درآمدی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و با توجه به شیوه مطالعاتی هدانیک، به قیمتبندی مسکنهای مختلف با توجه به متغیرهای گوناگونی همچون: سن بنا، نوع مصالح، تعداد اتاق، امکانات، تأسیسات، محل احداث، امکانات محلهای، دسترسیها و ... میپردازد. همچنین اقتصاد شهری، چگونگی دست به دست شدن مسکن با کیفیتهای متفاوت بین اقشار درآمدی مختلف را مطالعه کرده و به پیشبینی رشد یا افول اقتصاد شهری از این زاویه میپردازد. سیاستها و تصمیمات دولتهای محلی و ملی در مسکن شهری؛ همچون اعطای یارانه به اقشار ضعیف در تهیه مسکن مناسب یا احداث مسکن اجتماعی و حقوق قابل انتقال خرید مسکن میتواند در توزیع یا اجتماع اقشار کمدرآمد در محله یا محلات، تأثیرگذار بوده و پایه مالیاتی منطقه یا مناطقی از شهر را از خود متأثر کرده و علاوهبراین که فرار یا ابقای اقشار مالیاتپرداز را در مناطق به همراه دارد، ارتقای کیفیت کالبدی یا زوال و متروکه شدن محلهها و مناطق شهری را نیز در پی دارد. مطالعه نوع همبستگی حمل و نقل شهری با مسکن شهری در حومهنشینی، احیای مناطق مرکزی شهر و مواردی از این قبیل، در حوزه علم اقتصاد شهری قرار دارد.
ادامه دارد...
|