[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: صفحه اصلي آرشیو اخبار نشست‌های علمی یادداشتهای علمی ثبت نام تماس با ما جستجو نگره‌های اقتصادی بانک اطلاعات مدیریت شهری بانکداری و مالیه شهری ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
آشنایی با انجمن::
یادداشت های علمی::
بانکداری و مالیه شهری::
بانک اطلاعات مدیریت شهری::
اقتصاد‌مقاومتی؛ اقدام‌ و‌ عمل::
تصاویر منتخب::
گنجینه::
عضویت ::
مسابقات علمی::
پیوندهای مفید::
برقراری ارتباط::
تسهیلات پایگاه::
::
نگره‌های اقتصادی

AWT IMAGE

..
تقدیر رئیس جمهور
AWT IMAGE
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
نظرسنجی
به نظر شما مطالب این سایت تا چه اندازه توانسته اطلاعات شما را در حوزه اقتصاد شهری افزایش دهد؟
خیلی زیاد
زیاد
متوسط
کم
خیلی کم
   
..
:: انجمن علمی اقتصاد شهری ایران گزارش می دهد ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۶/۲۹ | 
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی انجمن علمی اقتصاد شهری ایران، شهروند به عضوی از یک جامعه گفته می شود که ضمن اینکه از بعضی امتیازات و حقوق برخوردار می گردد تعهداتی نیز بر دوش او گذاشته می شود، به عبارتی می توان گفت که در مبحث شهروندی یک رابطه دو طرفه یعنی رابطه بین فرد و محیط مطرح می گردد.
همچنین می توان گفت که شهروند بودن فقط شامل رابطه فیزیکی نمی شود بلکه احساس ذهنی تعلق و وفاداری را شامل می شود، ذهنی به این دلیل که فرد خود را متعلق به شهری بداند که در آن زندگی می کند و از بودن در آن احساس بیگانگی نکند.
آنچه مشخص است این است که بین شهروندی با شهر نشینی تفاوت وجود دارد به عبارتی عبور از شهرنشینی و رسیدن به شهروندی و شهروند شدن یک دوره گذار اجتماعی است. در ایران برای اولین بار قانون شهروندی در دوره مشروطیت تدوین گردید و تمام ایرانیان از حقوق و امتیازات فردی و شهروندی برخوردار شدند. البته لازم به ذکر است که شهروند بودن مستلزم انجام یکسری تعهدات در قبال حکومت و شهری است که فرد در آن زندگی می کند.
تهران به عنوان پایتخت و بزرگترین شهر ایران، با جمعیتی بالغ بر ۸ میلیون نفر، هیجدهمین شهر پرجمعیت و با ۷۳۰کیلومتر مربع، بیست و هفتمین شهر بزرگ جهان است اما متاسفانه از نظر رفتار های شهروندی سالم، وضعیت خوبی ندارد و در بیشتر اوقات می توان رفتارهای مغایر شهروندی را در آن مشاهده کرد، عاملی که باعث شده است تهران از آرمان شهر و فرهنگ صحیح و اصیل شهرنشینی یک فاصله نسبی داشته باشد.
به عنوان مثال اگر با ذهنی آگاه( توجه بیشتر به زمان حال) به حوادث اطراف خود نگاه کنیم به وفور می توانیم رفتارهای مغایر شهروندی مانند پرتاب اشغال، فیلتر سیگار و آب دهن از شیشه خودرو به بیرون، هل دادن در موقع سوار شدن به مترو و اتوبوس های تندرو، وندالگری ( صدمه زدن به اماکن عمومی)، درگیری های خیابانی، پارک در محل های غیر مجاز، عدم توجه به تابلوهای راهنما و بسیاری رفتارهای مشابه دیگر را مشاهده کرد.
علت اینچنین رفتارهای مغایر شهروندی عوامل متفاوتی می تواند باشد، تهران شهری با فرهنگهای متفاوت است و بدلایل اقتصادی، اجتماعی و سیاسی جمعیت زیادی از نقاط مختلف کشور به این شهر مهاجرت می کنند. علت رفتارهای مغایر شهروندی در تهران تا حدودی ممکن است شخصیتی یعنی نشات گرفته از صفات ذاتی افراد باشد اما با نگاهی به فرهنگ شهرهایی مانند پاریس می توان مدعی بود که بیشتر این رفتارها تحت تاثیر محیط، اجتماع و برنامه های شهری است.
عوامل مختلفی اعم از شخصیت افراد، عدم وجود مهارتهای همدلانه، اعتقاد نداشتن به عدالت، عدم مسئولیت پذیری اجتماعی، خود خواهی و خود محوری، میزان امنیت ادراک شده، بی توجهی به سلامت عمومی و اجتماعی، آلودگی های زیست شهری، مدیریت شهری نامناسب، مهاجرت و تقابل فرهنگها در یک محیط مشترک، الگوهای نامناسب و غیره می توانند باعث خلق رفتارهای مغایر شهروندی شوند.
با توجه به اینکه شهروندی دارای اصول و چهارچوبی است که آموخته می شود مهم ترین وظیفه متولیان شهری، برنامه ریزی برای بهبود بخشیدن به شرایط بروز رفتارهای متناسب شهروندی است.
از مهم ترین کارهایی که می توان برای ترویج رفتار شهروندی مناسب انجام داد بحث آموزش مهارتهای زندگی می باشد. مهارتهای  زندگی بر اساس تعریف سازمان جهانی بهداشت یعنی توانایی انجام رفتار سازگارانه و مثبت به گونه ای که فرد بتواند با چالش ها و ضروریات زندگی روزمره خود کنار بیاید. به عبارتی مهارتهای زندگی شامل توانایی هایی می شوند که باعث ارتقاء کیفیت زندگی فرد، بالا رفتن بهداشت روانی و رفتارهای متناسب فردی و اجتماعی در سطح جامعه می گردد.
این مهارتها را می توان در سه سطح دسته بندی کرد:
سطح اول: مهارتهای پایه ای و اساسی که هم جنبه اجتماعی و هم جنبه شناختی دارند و متاثر از فرهنگی هستند که فرد در آن رشد می کند و خودشناسی و همدلی
سطح دوم: مهارتهای که جنبه اختصاصی تری دارند و در برخی مواقع و توسط افرادی خاص مورد استفاده قرار می گیرند مانند مذاکره، ابراز وجود و مدیریت بحران
سطح سوم: مهارتهای را شامل می شود که کاربردی هستند مانند امتناع از رفتن بسمت مصرف مواد مخدر و الکل و یا رفتارهای خلاف قانون و شرع.
مدیران شهری در برنامه ریزی های خود باید آموزش این مهارتها را مد نظر قرار دهند و برای تببین آنها از رسانه ها و مخصوصاً فضای مجازی کمک بگیرند. در واقع باید برنامه¬ها در راستایی قرار بگیرند که شهروندان در درجه اول توانمند شوند، آگاهی آنها از حقوق و استانداردهای شهروندی  افزایش پیدا کند، به شهروندان اهمیت حضور در اجتماع و تاثیر مثبت مشارکتشان گوشزد شود،لازم است بین نهادهایی که سعی در فرهنگ سازی دارند اجماع لازم بعمل بیایید، از پژوهشهایی که در زمینه زندگی شهروندی، هویت شهری، مشارکت شهری و موارد مرتبط انجام می شود حمایت لازم بعمل آید، کتابچه های در مورد مهارتهای کاربردی شهروندی و هویت شهری تهیه و در اختیار عموم قرار بگیرد.
همچنین نکته که بسیار اهمیت دارد و ارزشمند است این است که مشارکت شهروندی نباید امری صوری و ظاهری باشد بلکه باید این مسئله در بطن جامعه عجین گردد تا مردم آنرا به عنوان بخشی از زندگی خود بپذیرند و از این طریق نیروهای انسانی محلی شناسایی و انجمن و نهادهای محلی شکل داده شود مسئله ای که میتواند در تصمیم گیری های درست نقش برجسته ای داشته باشد و در بلند مدت ارزش افزوده و توسعه پایدار را برای شهرها و شهروندان، هویت را برای محله ها و شهر و مشارکت را برای شهروندان به دنبال داشته باشد.
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
کلیدواژه ها: بهداشت روانی | مهارت‌های زندگی | محیط | جامعه | فرهنگ | بسط شهروندی سالم | توسعه پایدار |
دفعات مشاهده: 538 بار   |   دفعات چاپ: 39 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
انجمن علمی اقتصاد شهری ایران
Persian site map - English site map - Created in 0.054 seconds with 927 queries by yektaweb 3535